ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Είσαι νέος, ενίοτε και ωραίος. Περνάς καλά. Κάποια στιγμή κάνεις το μεγάλο συμβιβασμό: παντρεύεσαι! Ωραία είναι, το συνηθίζεις και προχωράς παρακάτω. Μέχρι που μαθαίνεις ότι θα γίνεις πατέρας.

Χαρά, αλλά δεν ξέρεις και τι να περιμένεις. Ότι και να σου πούνε, δε μπορείς να καταλάβεις. Κουνάς το κεφάλι, λες και κάτι αληθοφανές και βαθυστόχαστο, συζήτηση να γίνεται αλλά όταν μένεις μόνος με τον εαυτό σου αρχίζουν σιγά σιγά και μαζεύονται σύννεφα. Πολλά σύννεφα. Το πρώτο μεγάλο υπαρξιακό σοκ στη ζωή σου. «Τι θ’ αλλάξει σ’ ότι ήξερα μέχρι τώρα;» «Δεν είμαστε ήδη αρκετοί σ’ αυτόν τον πλανήτη;» «Είμαι άραγε άξιος;» «Θα είναι γερό;» «Πώς θα εξελιχθεί η σχέση μου; Στους δύο, τρίτος χωρεί;» «Σε τι κόσμο θα μεγαλώσει» «Είναι και τα έξοδα».

Σκέτος πανικός!

Στην αρχή που «δεν-το-λέμε-ακόμα-μέχρι-να-σιγουρευτούμε» προσπαθείς ν’ αποσπάσεις απαντήσεις από τους φίλους με παιδιά κάνοντας τους κάτι σχεδόν ακατανόητες ερωτήσεις αφού «δεν-το-λέμε-ακόμα-μέχρι-να-σιγουρευτούμε». Η απορία στα ματιά τους για το τι σου συμβαίνει είναι έκδηλη. Το δικό σου αποβλακωμένο «μα-τι-λέει;» βλέμμα όταν σου λένε ότι τα παιδιά σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο, το καταλαβαίνεις και χωρίς να στέκεσαι μπροστά σε καθρέφτη. Τόσο πολύ. Είσαι σίγουρος ότι είσαι όσο καλύτερος άνθρωπος γίνεται. Και εν πάση περίπτωση ο συσχετισμός αλλάγματος μιας γεμάτης πάνας και προσωπικής βελτίωσης δεν είναι προφανής. Όχι με βάση όσα ξέρεις μέχρι εκείνη τη στιγμή. Εξ άλλου οι ανεξίτηλες μνήμες του στρατού πιστοποιούν ότι το ξενύχτι προκαλεί εξάντληση, θολούρα κι εκνευρισμό. Κι εκεί οι διαδικασίες ΣΩΒΕ (ΣΩματικής ΒΕλτίωσης, για τις κυρίες) είναι τελείως διαφορετικού περιεχομένου.

Διανοητικό αδιέξοδο λοιπόν, λες κι ο πανικός δεν έφτανε.

Η μεγάλη πανωλεθρία, είναι η αγορά όλου του απαραίτητου εξοπλισμού. Θυμάστε το ανέκδοτο που κάποιος πάει σε πολυκατάστημα ν’ αγοράσει σερβιέτες για τη γυναίκα του και φεύγει με βάρκα και τροχόσπιτο; Αυτό! Πήγες να πάρεις ένα καρότσι για τις βόλτες σας (η μόνη κάπως παρηγορητική σκέψη). Εσύ διαλέγεις το μοντέλο όπως θα έκανες με οτιδήποτε έχει ρόδες και είναι για έξω από το σπίτι, αποφεύγοντας με μεγάλη μαεστρία και τις αισθητικές κακοτοπιές. Την ίδια ώρα όμως οι ευγενέστατες και ικανότητες πωλήτριες έχουν αρπάξει εσένα και τη μέλλουσα μαμά και με ύφος «κάνετε μπάμ ότι είστε άσχετοι, αλλά μην ανησυχείτε, είστε πολύ τυχεροί που εμείς οι αυθεντίες θα σας σταθούμε και δεν θα το πούμε και σε κανέναν» έχουν άλλα σχέδια. Μόλις βγεις από το «Γονιός θύμα – βρεφικά είδη» συνειδητοποιείς ότι η αυτοκινητάρα που με τόση περηφάνια περιέφερες τόσα χρόνια σ’ όλη την επικράτεια, είναι τραγικά μικρή για να χωρέσει τον συσκευασμένο κόσμο του μελλοντικού σου απόγονου. Μετά από ώρα προσπάθειας και ιδρώτα χωράει κι ο οδηγός, ο άλλος γυρίζει σπίτι με ταξί.

Παρ’ όλ’ αυτά, στους άλλους εξακολουθείς να φαίνεσαι ψύχραιμος και χαρούμενος. Παίζεις τη μεγάλη μπλόφα.  Καθώς η μεγάλη μέρα ζυγώνει και ο κόσμος σου καταρρέει, συνειδητοποιείς ότι τι μόνο που σου μένει είναι να περιμένεις…

Στο επόμενο «Η μεγάλη μέρα»

Advertisements

One thought on “ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

  1. […] και ξεπερνώντας συνεχώς τα δικά σου όρια. Πριν γίνω πατέρας κάποιοι μου λέγανε ότι τα παιδιά σε κάνουν καλύτερο […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s