ΣΤΟ ΜΗΔΕΝ (ΤΜΜΤΠ2*)

* ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ 2

Η μεγάλη μέρα φτάνει…

…και το όνειρο σου να διασχίσεις την Αθήνα με προβολείς, alarm, κορναρίσματα και τσίτα τα γκάζια γίνεται πολύ γρήγορα κομμάτια. «Πρέπει να κάνουμε καισαρική» ανακοινώνει ο γυναικολόγος. Από εκεί που δεν το περιμένεις έρχεται και η προδοσία: «Καλύτερα» συναινεί η συμβία χωρίς καμμιά αντίσταση. Πάει το σασπένς. Θυμίζω, είσαι ήδη σε πανικό, διανοητική σύγχυση και με μειωμένη αυτοεκτίμηση.

ΟΚ, ας το δούμε θετικά. Αποφεύγεις να διακόψεις τον (τελευταίο) κινηματογράφο ή τον ύπνο σου στη μέση και αποκλείεται να κανείς εσύ τη μαμή σκυμμένος στο πίσω κάθισμα στον παράδρομο του Καρέα.
Αντ’ αυτού τρως την πρωινή κίνηση που τόσα χρόνια ελεύθερου επαγγέλματος σ’ έχουν γλυτώσει για να είσαστε πρωί πρωί, μαζί με όσους ξεκινάνε την καθημερινή τους βάρδια, στο μαιευτήριο. Πολύ μπανάλ.

Μόνοι; Όχι βέβαια. Μαζί από νωρίς και οι συγγενείς πρώτου βαθμού. Οσο περνάει η ώρα οι βαθμοί συγγένειας διευρύνονται. Νόμιζες ότι θα περάσεις λίγες ώρες στην αναμονή με τη μουσική σου και το βιβλίο που έχεις αγοράσει ειδικά για την περίσταση; Χα! Το σόι έχει αλλά πλάνα: όσο διαρκεί η αναμονή να φροντίζεις για την απρόσκοπτη προμήθεια της κερκίδας με καφέ, με «θά ‘θελα κάτι να βάλω στο στομα μου, τι έχει εδώ;» και άφθονο «τίποτα τίποτα αγόρι μου, ένα νεράκι μόνο».

Παρένθεση για όσους δεν ξέρουν: η αίθουσα αναμονής. Φαντάσου ότι είσαι στις αναχωρήσεις ενός πολυσύχναστου αεροδρομίου. Λόγω εκτεταμένης ανακαίνισης, όλες οι αναχωρήσεις γίνονται από την ίδια έξοδο. Για τον ίδιο λόγο τα μεγάφωνα δε λειτουργούν και το αν θ’ ακούσεις την αναγγελία της επόμενης πτήσης (τοκετού) εξαρτάται από το πόσο κοντά στην έξοδο είσαι. Κάθε φορά λοιπόν που ακούγεται κάτι σαν τ’ όνομα σου (προορισμός στο παράδειγμα μας) από την έξοδο στην άλλη άκρη της αίθουσας, το μπουλούκι όλων των βαθμών συγγένειας πετάγεται ως ελατήριο και διατρέχει την αίθουσα με αγωνία. Σ’ αυτό το ιδιότυπο αγώνισμα κατά περίεργο τρόπο διαπρέπεις όσο πιο χούφταλο είσαι: πρώτες οι γιαγιάδες, μετά οι θείοι, κλπ. Και ποιος μένει πίσω να φυλάει τα πράγματα (παλτά, τσάντες με πορτοφόλια, φωτογραφικές μηχανές, walkman, κινητά); Αυτός που φώναξαν, δηλαδή αυτός που σήμερα έφτασε σκέτος σύζυγος και θα φύγει πατέρας!

Τώρα πια είσαι βέβαιος ότι όλο αυτό ούτε γίνεται για σένα και γίνεται και χωρίς εσένα. Η τελευταία φορά που υπήρξες σημαντικός είναι ήδη εννιά μηνών παλιά. Συνειδητοποιείς ότι ο ανδρισμός σου είναι πλέον ένα περιττό μέγεθος στην οικουμένη. Η μειωμένη αυτοεκτίμηση που λέγαμε; Τώρα μηδένισε.

Επιτέλους κάποτε έρχεται η στιγμή που όλοι περιμένουνε. Σύμπτωση αυτού που το σόι νομίζει ότι άκουσε και αυτό που η αναγγέλουσα αδελφή είπε. Φέρνοντας το νεογέννητο σου ανακοινώνουν θριαμβευτικά το φύλο (λες και δεν το ξέρεις εδώ και μισό χρόνο από τον προγεννητικό έλεγχο και τα δεκάδες υπέρηχα) και ότι παιδί και μητέρα χαίρουν άκρας υγείας. Το μωρό με το που σε βλέπει κλαίει, δεν αρχίσαμε καλά. Επίσης δεν έχεις την παραμικρή ένδειξη ότι είναι το δικό σου, παρά τη διαβεβαίωση μελών του σογιού (σου) ότι είσαι εσύ 0 χρόνων, φως φανάρι. Η βεβαιότητα τους τεκμηριώνεται με ακλόνητα επιχειρήματα αναφοράς σε επί μέρους χαρακτηριστικά τύπου «το στοματάκι (κόμμα-αναπνοή έμφασης) ίδιο!» Επιστρατεύεις όλη τη φαντασία σου αλλά μάταια. Κανονικά θα έπρεπε να σου ανακοινώνανε: «Αγόρι/Κορίτσι! Είναι υγιέστατο και είναι δικό σας! Το έχουμε ήδη ελέγξει.»

Τα πράγματα πια σοβαρεύουν. Πολλά πράγματα στη ζωή ξεγίνονται. Το παιδί, όχι! Ακόμα κι αν χωρίσεις, ακόμα κι αν καραβοτσακίζεσαι ή πας μετανάστης για χρόνια, μέχρι να πεθάνεις μένεις γονιός. Το νιώθεις πολύ γρήγορα ότι τ’ αστεία τέλειωσαν. Τ’ ότι δεν υπάρχει πουθενά γύρω ταμπέλα με ωράριο και οδηγίες επιστροφής, επιβεβαιώνει τ’ ότι έχεις μπει σ’ έναν (αχαρτογράφητο) δρόμο χωρίς γυρισμό…

(Στο επόμενο, το τέλος;)

Advertisements

One thought on “ΣΤΟ ΜΗΔΕΝ (ΤΜΜΤΠ2*)

  1. Γιαννης Βλαντης says:

    Εξαιρετικό, ανησυχησα μαζι σας, οδηγησα γρηγορα, γελασα, συγκινηθηκα, χαρηκα. Σαν να ημουν παρεα σας. Κι εκει προς το τελος συνειδητοποιησα αυτο που μου συμβαινει χρονια, ασυναισθητα: οτι θα ειμαι και θα μεινω γονιος, μεχρι τελους. Ευχαριστω για το ευχαριστο διαλειμμα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s