ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Η κοπέλα απέναντι μου συμπλήρωνε με επιμέλεια τα στοιχεία στη χειρόγραφη απόδειξη. Έκανε τόσο όμορφα γράμματα! Καθώς την παρατηρούσα, συγκινήθηκα.

Θυμήθηκα πως όταν ήμασταν μικροί, τα ωραία γράμματα ήταν μεγάλο προτέρημα και πηγή επαίνων. Κι εκεί που βάζαμε τα δυνατά μας (αγόρια και κορίτσια) ήταν φυσικά στην ερωτική μας αλληλογραφία (άραγε τα παιδιά τώρα γράφουν «ραβασάκια»;). Τόσο, που οι λιγότερο προικισμένοι να ζητούν τη βοήθεια του ή της καλλιγράφου φίλου/φίλης για να εντυπωσιάσουν μια νέα γνωριμία. Σα να ήταν τα ωραία γράμματα απόδειξη μεγαλύτερης αγάπης. Άπειρες σελίδες βρέθηκαν τσαλακωμένες και πεταμένες για ένα λάθος, μια μουτζούρα. Ακόμα κι αναβολές μέχρι να βρούμε τη στιγμή που το χέρι θα πήγαινε στρωτά.

Μπροστά της το πληκτρολόγιο.Φυσικά και δεν είμαι κατά της εξέλιξης. Αν δεν είχε υπάρξει, ούτε αυτές οι γραμμές θα είχαν γραφτεί, ούτε θα τύχαιναν ανάγνωσης. Χάθηκε όμως κομμάτι της προσωπικότητας των γραφτών μας. Χάθηκε λίγη από τη μαγεία της επικοινωνίας μας. Δε νομίζετε;

Υ.Γ. Και ήρθε ο καιρός μετά από δεκαετίες, και οι οθόνες αφής και εφρμογές για να ξαναγράφουμε “με το χέρι” (Το σκίτσο δημιουργήθηκε στο Paper)