ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΩΝ 2 1/2

Μια άλλη μεγάλη αλλαγή έλαβε χώρα τη χρονιά που πέρασε…

Μέχρι «χθες» διακοπές σήμαιναν ότι και για τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτής της γης. Μια περίοδος μακριά από την πόλη, μακριά από το άγχος, χωρίς δουλειά. Συνήθως χαλαρή την ημέρα, πιο έντονη τη νύχτα, συνηθισμένα πράγματα. Ένα απαραίτητο διάστημα ξεκούρασης ή τουλάχιστον αλλαγής για να «ξαναφορτώσουν οι μπαταρίες».

Μέχρι «χθες»…

Μέχρι τις διακοπές των 2 1/2! Των 2 1/2 ετών και των 2 1/2 μηνών. Τόσο ήταν. Και ότι τους λείπει από μπόι…

Το απόλυτο σύμβολο των διακοπών είναι ο ύπνος εκτός ωραρίων. Έχεις ξημερωθεί; Κοιμάσαι μέχρι τ’ απόγευμα. Μεσημεριανή κρασοκατάνυξη; Σιέστα μέχρι τη βραδυνή έξοδο. Έχεις μαζέψει κούραση από γραφείο, πόλη, τρέξιμο, άγχος; Αφήνεις το στρώμα να σε ρουφήξει όσες μέρες και νύχτες απαιτείται μέχρι να τα ξεχάσεις όλα. Και πάει λέγοντας… Στις διακοπές των 2 1/2 υπάρχει ωράριο και φυσικά δεν είναι ποτέ το δικό σου.

Άλλοτε ήθελες να φας; Έτρωγες. Δε ήθελες; Δεν έτρωγες. Ήθελες αργότερα; Νωρίτερα; Συνέχεια; Ποτέ; Δε είχες να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν. Στις διακοπές των 2 1/2 η σειρά των γευμάτων πρέπει να τηρείται ευλαβικά, για το καλό σου. Και φυσικά αρχίζει με το πρωϊνό. Φυσικά ο 2 1/2 μηνών δεν καταλαβαίνει από “αργότερα” ή “άσε με ν’ ανοίξω και το άλλο μάτι πρώτα, σε παρακαλώ”. Η σειρήνα βαράει μέχρι να μπει το μπουκάλι στο στόμα. Προσοχή, όταν λέμε πρωϊνό κυριολεκτούμε!

Στις διακοπές των 2 1/2 δεν πας για μπάνιο στη θάλασσα. Συγγνώμη αλλά το ψάχνω για κοχύλια στην παραλία ή το κάνω τη σημαδούρα για κάνα δίωρο, απλώς δε μετράει για μπάνιο! Κι ένα κούτσουρο επιπλέει. Μπάνιο σήμαινε κολύμπι, βουτιές, ήλιος, διάβασμα, καφέδες και ποτά, άραγμα μέχρι τη δύση και όλα τα συναφή. Και το χειμώνα μπορεί να κατέβεις στην παραλία, δε λες «πήγα για μπάνιο», λες «πήγα βόλτα στη θάλασσα».

Σε κάποιους αρέσει να συντροφεύουν τις διακοπές τους μ’ ένα βιβλίο. Προ παιδιών έφευγε ένα κάθε δεύτερη μέρα.  Πρόπερσι με τη «μεγάλη» τότε 6 μηνών διάβασα πάνω από 5 βιβλία σε δύο βδομάδες. Πέρσι που ήταν 1 1/2 μια μικρή τριλογία. Φέτος με το ντουέτο παρόν, ένα (1 το τονίζω) 70 σελίδων και μια εισαγωγή! Θες να διαβάσεις κάτι διαφορετικό από τη Χιονάτη ή το μενού της ταβέρνας; Θα περιμένεις. Χρόνια.

Άσε που ξαφνικά το παιδί ξεχνάει τ’ όνομά του. Όπως και αν το εκφέρεις, γλυκά, έντονα, τραγουδιστά, αυστηρά, ακόμα κι αν πεταχτούν οι φωνητικές σου χορδές μισό μέτρο έξω απ’ τα δόντια σου, σε αγνοεί. Η εξερεύνηση του κάθε χώρου και οι συνομήλικοι πειρασμοί έχουν απόλυτη προτεραιότητα. Ευτυχώς εδώ υπάρχει λύση. Ήρεμα αλλά με ενθουσιασμό, μετά το όνομα προσθέτεις τη λέξη παγωτό. Εγγυημένο!

exhausted

Κάποτε οι μέρες περνούν. Τα μαζεύεις και γυρνάς. Ευτυχώς, υπάρχουν το βίντεο και οι φωτογραφίες για να δεις που ήσουν και πως πέρασες! Εσύ δεν έχεις πάει χαμπάρι…

Άντε και του χρόνου!

ΥΓ Ξέχασα τις ρομαντικές στιγμές του ζευγαριού. Όταν δεν υπάρχουν παιδιά όλοι ξέρουμε τι γίνεται. Τώρα η πιο τρυφερή στιγμή είναι όταν ο ένας ταΐζει τον άλλο στο στόμα. Αυτόν που ταΐζει εκείνη την ώρα ένα από τα δύο 2 1/2!

Advertisements

6 thoughts on “ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΩΝ 2 1/2

  1. Πόσο δίκαιο έχεις…πόσο ωραία ανάρτηση! Ξέρεις κάτι νομίζω πως όσο ευτυχισμένοι είμαστε με τα παιδιά μας, κατα βάθος περνάμε στιγμές που ΄χανουμε τους εαυτούς μας…

    • apotingonia says:

      Αν χάνουμε τους εαυτούς μας μόνο μερικές στιγμές τότε είμαστε ευτυχισμένοι. Συνήθως όμως είναι μόνο μερικές στιγμές που είμαστε ο (παλιός) εαυτός μας, ιδίως όταν τα παιδιά είναι πολύ μικρά. Οι στιγμές δε μειώνονται εκθετικά όταν είναι δύο. Τότε πρόκειται για οργανωμένη συμμορία κλοπής χρόνου.

  2. veraowlmommy says:

    Αστείο..αλλά αληθινό! Ναι..αυτή είναι η ζωή μας..χεχε!
    Είναι σαν αυτό που λένε ότι τα καλά έπιπλα στο σπίτι τα πάιρνεις όταν μεγαλώσουν τα παιδιά!

  3. apotingonia says:

    Και αν έχεις ήδη καλά έπιπλα τα αμπαλάρεις, πολύ καλά και προσεκτικά, για δυο-τρία χρόνια και το σαλόνι είναι πάντα έτοιμο για μετακόμιση!

  4. Αυτά ακριβώς συζητάμε με το Χρήστο τα βράδια όταν σωριαζόμαστε εξουθενωμένοι στους καναπέδες. Που πήγε η ζωή μας οέο;; Τα ταξίδια μας, οι ρομαντικές στιγμές που λες κι εσύ, το να μην κάνουμε απολύτως τίποτα;; Και μετά μια ακόμα μέρα ξημερώνει, η Σοφία ξυπνάει μες τα κέφια, εμείς “λιώνουμε”, τα ξεχνάμε όλα και ξεκινάμε πάλι από την αρχή!

  5. apotingonia says:

    Κουράγιο! Σιγά σιγά ταα πράγματα θα γίνονται (λίγο) καλύτερα. Α! Και το σκυλί σου και το παιδί σου όπως το μάθεις…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s