ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Στο μυαλό μου το καλοκαίρι αρχίζει με το θερινό ηλιοστάσιο και τελειώνει με τη φθινοπωρινή ισημερία. Τελειώνει λοιπόν το διάλειμμα. Αρχίζει η νέα “χρονιά”.

Έλειψα από την Αθήνα λίγες μέρες παραπάνω από πέρσι. Διάβασα μετά από δύο χρόνια πάλι μυθιστόρημα. Και τι μυθιστόρημα, τρίτομο. Έφαγα χωρίς καμμία ενοχή πολλά παγωτά. Κολύμπησα όσο μπορούσα. Έμεινα για εβδομάδες αξύριστος. Ήπια λίγο παραπάνω. Ευχαριστήθηκα και μερικά τσιγάρα. Τακτοποίησα το γραφείο μου. Συνάντησα φίλους. Φωτογράφησα.

Full_moon

Υπήρξαν και αναποδιές, αλίμονο, είναι κι αυτές μες στο πρόγραμμα. Αλλά νοιώθω το μυαλό μου σα δωμάτιο που ανοίχτηκε, αερίστηκε και φωτίστηκε. Και τώρα αρχίζουν τα κομμάτια της ρουτίνας να εμφανίζονται ένα ένα και να μπαίνουν στη θέση τους πολύ πιο ήρεμα και απαλά. Χωρίς φωνές, χωρίς εντάσεις, χωρίς άγχος. Όλα θα γίνουν όπως πρέπει.

Όλο αυτό το διάστημα, αν και με έτρωγε πολλές φορές το χέρι μου, αποφάσισα να μη γράψω σχεδόν καθόλου. Απείχα σχεδόν από όλα με όσα ασχολιόμουν συστηματικά τον προηγούμενο καιρό. Έτσι άφησα το blog λίγο απεριποίητο, σα γλάστρα στο μπαλκόνι όταν φεύγεις διακοπές. Κι ας πέρναγε κόσμος. Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πια ουκ ολίγοι, παλιότεροι και νεότεροι, που οι αναρτήσεις τους είναι γεμάτες ενδιαφέρουσες ιδέες, σκέψεις και στιγμιότυπα. Μαζεύτηκε όμως υλικό. Χειμώνας έρχεται, να έχουμε να συζητάμε. Ελπίζω να πούμε πολλά. Πάνω απ’ όλα η καλή παρέα.

Καλοί μου φίλοι, καλώς σας ξαναβρήκα!