ΣΑΝ ΠΑΤΕΡΑΣ

Ευτύχησα να έχω έναν πατέρα που με σημάδεψε με έναν τρόπο διακριτικό αλλά βαθύ, σχεδόν μεταφυσικό. Έζησε ευτυχώς πολύ, αλλά όχι αρκετά για να δει τις τελευταίες μεγάλες αλλαγές στη ζωή μου. Θα τον κουβαλάω πάντα μέσα και πάνω μου με πολλούς τρόπους.

father_and_son

Όσο ήμουνα μικρός, αναμφίβολα η πολυτιμότερη προσφορά του ήταν η αγάπη, το συναίσθημα που μου προσέφερε, πολλές φορές μόνο και μόνο με την παρουσία του. Τότε δεν το καταλάβαινα. Κοιτάζοντας όμως πίσω, ήταν πιο σημαντικό και από το ίδιο το φαγητό. Με έκανε να αισθάνομαι ασφαλής, σίγουρος και δυνατός. Η αγάπη αυτή με φόρτισε τόσο πολύ, ώστε να έχω να δίνω κι εγώ στην υπόλοιπη ζωή μου, ακόμα και τώρα που δεν είναι πια εδώ. Παράλληλα, ήταν το πρώτο παράθυρο στον κόσμο. Η προσωπική αφήγηση “μυθικών” εποχών, π.χ.”προπολεμικά”!, οι απαντήσεις στα άπειρα γιατί, η απλή παρατήρηση της καθημερινότητάς του, το παιχνίδι μαζί του. Άπειρες μιικρές ψηφίδες εικόνων, γνώσεων, εμπειριών. Κομμάτια χρόνου αποτυπωμένα για πάντα μέσα μου.

Τώρα που στάθηκα στα δικά μου πόδια αυτά δεν είναι πια κρίσιμα. Μακάρι να τα είχα, αλλά καθώς μεγάλωσα, αρκετά πλέον, οι ανάγκες για αυτού του είδους τη συναισθηματική κάλυψη έχουν μειωθεί. Το αν και τι θα μάθω είναι προ πολλού στο χέρι μου. Χτίζω πάνω στις δικές μου εμπειρίες. Μπόρεσα κι εγώ με τη σειρά μου να μπω στα δικά του παπούτσια και αποκτώντας δικά μου παιδιά να γίνω εγώ αρωγός και πάροχος προς αυτά. Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ.

Odyssey

Σ’ έναν από τους κύκλους της ζωής, ήρθαν έτσι τα πράγματα που, τυχαία;, παρουσιάστηκε στη ζωή μου ένας άλλος άνθρωπος αρκετά μεγαλύτερός μου που μου επιτρέπει να του μιλάω στον ενικό, που με έχει τιμήσει με τη συναναστροφή του, που με γενναιοδωρία μου προσφέρει από τον πολύτιμο χρόνο του και που μου έχει δώσει δικαίωμα πρόσβασης στη γνώμη του, στη συσσωρευμένη εμπειρία του και στη βοήθειά του. Προσπαθώντας να ορίσω κάπως τη σχέση αυτή, κατέληξα ότι είναι ό,τι κοντινότερο θα μπορούσα να περιμένω από έναν πατέρα σήμερα. Φυσικά όχι με όρους βιολογικούς, ή με όρους παρελθόντος, δηλαδή της ζωής που ζήσαμε μαζί, αλλά με βάση αυτά που θα περίμενα να εισπράξω από τον δικό μου πατέρα σε σχέση με τις τωρινές μου ανάγκες. Την αναντικατάστατη αξία της προοπτικής που δίνουν στον άνθρωπο τα επιπλέον χρόνια ζωής. Η συσσώρευση επιπλέον εμπειριών. Μεγάλη τύχη! Μακάρι να είναι καλά. Του είμαι ευγνώμων. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s