2015

Καλοκαίρι, μετά την καθημερινή βόλτα στα ΑΤΜ. Έχω μόλις διαβεί των εξώπορτα του σπιτιού. Κοντοστέκομαι.. Νοιώθω κουρέλι, έναν απροσδιόριστο φόβο να με περιτυλίγει. Καταθλιπτικό, παραλυτικό. Κοιτάζω το δρόμο και σκέφτομαι ότι αν εκείνη τη στιγμή πέρναγε ένα καμιόνι και μάζευε ανθρώπους, τους γνωστούς μου, τους γείτονες, δε θα αντιδρούσα, δε θά ‘χα τη δύναμη. Χαστούκι στο δάχτυλο του πρέπει που κουνήσαμε στις προηγούμενες γενιές (ίσως μας το κουνήσουν κι εμάς κάποτε). Αλλά πώς και τι να καταλάβεις, αν δεν έχεις ζήσει; Ούτε στο χαρτί του βιβλίου, ούτε στην εικόνα του ντοκυμαντέρ είσαι εσύ. Απλώς παρατηρείς. Θυμάμαι την Εβραία που διηγόταν πως όταν τους έπαιρναν από τα σπίτια τους, δεν είδε να κουνιέται ούτε το κουρτινάκι κάποιου γειτονικού παραθύρου. Ούτε το κουρτινάκι…

nightmare

Δε μπορώ να δικαιολογήσω, αλλά ούτε πια να κατηγορήσω. Καταλαβαίνω. Το πρέπει πάνω στους άλλους μπορεί από μακριά να φαντάζει ρούχο δοξαστικό και απορούμε πως κάποιοι κάποτε δεν το φορέσανε όταν είχαν την ευκαιρία, αλλά όταν έρθει η ώρα να το ζωστούμε εμείς γίνεται δυσβάσταχτο και το εξορκίζουμε εύκολα με δικαιολογίες.

Καλοκαίρι πάλι, αλλά το κανονικό. Παρακολουθώ από τη βεράντα το τρίστρατο. Παράξενη κίνηση. Όλοι οι γέροι του νησιώτικου χωριού μαζεμένοι. Ο αγρότης, ο καπετάνιος, ο δάσκαλος, ο ψαράς. Αρχίζουν οι πιο νέοι, ο βιολιτζής και ο λαουτιέρης. Οι μαγκούρες αχρηστεύονται, τα κορμιά ξαναθυμούνται και βηματίζουν “τον καλύτερο μπάλο των Κυκλάδων”. Αλήθεια είναι! Τεντώνονται, τα χρόνια γλιστράνε μακριά από τους ώμους τους και η ζωή που ξεχειλίζει από μέσα τους αρπάζει τις ντάμες νιες και μεγάλες, και τις στροβιλίζει, γίνεται για ώρες τραγούδι, χορός, πειράγματα.

Balos

Όλη η ζωή εκεί, σ’ ένα τρίστρατο, στην πιο βασική και δυνατή της εκδοχή. Ο ξυπόλητος χορός του αρσενικού με το θηλυκό ποτισμένος με κρασί, σπρωγμένος με τραγούδι.  Μια ανάσταση απτή, ιδωμένη εκεί, στο μεσοκαλόκαιρο χαϊδεμένη από το αιγαιοπελαγίτικο μελτέμι.

Φθινόπωρο πια, με άλλους γονείς προσχολικής. Τι να κάνουμε εδώ, πώς να αντιδράσουμε εκεί, εσείς πώς το χειριστήκατε. Μέχρι που κάποιος μακαρίζει τους παλιούς για την τραχιά σιγουριά τους. Θυμήθηκα τον αγαπημένο μου πατέρα. Έναν άνθρωπο μειλίχιο και υπομονετικό όσο λίγοι. Συμπαίκτη στα επιτραπέζια και στις πρώτες μπαλιές. Οδηγό έξω από το σπίτι σε μουσεία, πάρκα και φυσικά ιδανικό συνεπιβάτη στο μαγικό ταξίδι με την ξύλινη αμαξοστοιχία του ηλεκτρικού στον Πειραιά να μου διηγείται στη διαδρομή ιστορίες και στιγμιότυπα που άρχιζαν με “κάποτε”,  “παλιά” και πολλές φορές μ’ εκείνο το χαμένο πια “προπολεμικά”.  Κι όμως μαζί με όλα αυτά δε μπορώ να ανακαλέσω φυσική επαφή. Το κούρνιασμα, το κουβάλημα, το σκαρφάλωμα στους ώμους, έστω μία αγκαλιά έτσι, για την ευχαρίστηση της. Αν ήταν θέμα χαρακτήρα, αν φταίει η δική μου μνήμη ή, όπως υποπτεύομαι, ήταν απλά το πρωτόκολλο μιας άλλης εποχής δε μπορώ πια να το μάθω. Αλλά είμαι ευγνώμων που δεν ένοιωσα ποτέ κανέναν τέτοιο περιορισμό, ούτε καν έγνοια σαν πατέρας πια εγώ.

father_and_baby

Κυκλοφορώ με τα παιδιά μου μόνος μου. Και το ευχαριστιέμαι όσο τίποτα. Και μ’ αγκαλιές και με φιλιά και στους ώμους και με φωνές και με τη φροντίδα τους όποτε- και όπου-δήποτε. Άλλοτε κάτι τέτοιο μάλλον θα ήταν λόγος για βλέμματα και σχόλια. Όχι πια, δεν εισέπραξα κάτι τέτοιο ποτέ. Στο καλό λοιπόν η αυστηρή σιγουριά των μπαμπάδων μας. Ευτυχώς πέρασε. Κι ας το πληρώνουμε με απορίες και ανασφάλειες για την επάρκεια μας.

Αυτά μου έμειναν. Και τώρα έφυγε. Γελάω! Ήταν ίσως ο πρώτος  χρόνος που η αποχώρηση του δε με ενδιέφερε. Απλώς σε ένα διάλειμμα του πυρετού έκοψα τη βασιλόπιττα “ως είθισται”. Το φλουρί στον Άι-Βασίλη, γιατί όχι; Σάμπως η χρονιά που πέρασε δεν ήταν εξωπραγματική; Τι πιο ταιριαστό λοιπόν;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s