ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΚΟΧΥΛΙΑ*

Για την (κάθε) Κατερίνα.

rare_shell

Κάποιοι άνθρωποι σε κάνουν οπαδό τους με ευκολία. Έχουν μια δύναμη ελκυστική εντελώς όμως άδεια από φόβο ή σκοπιμότητα. Στη μοιράζουν με το, ταπεινό συχνά και πάντως γεμάτο μετριοφροσύνη, παράδειγμά τους. Έχουν το προνόμιο να είναι γενναιόδωροι. Αναβλύζουν, δεν αποθησαυρίζουν. Ακόμα και στα τσαλακώματά τους τους θαυμάζεις για την αφτιασίδωτη αλήθεια τους. Προξενούν δέος με τον τρόπο που δε σταματούν να προοδεύουν, για τον εαυτό τους πρώτ’ απ’ όλα. Σου δείχνουν πώς να κοιτάς τη ζωή κατάματα, να αναμετριέσαι στα ίσια, είτε στη δημιουργία είτε στην απώλεια. Με δυο λόγια σε κάνουν να θέλεις να ζεις πιο πολύ, πιο γεμάτα, πιο δυνατά. Είναι φυσικά σπάνιοι, μοναδικοί και δια τούτο πολύτιμοι.

*Επανάληψη της περσινής ανάρτησης που “χάθηκε” μυστηριωδώς! Ευτυχώς την είχε κρατήσει το feed…